Beþikten mezara ülkemde kadýn olmak…
-bebek-
Çok büyüttü beni içinde; mahçub yüzünde kýrmýzý gülüþüydüm oysa ve bakýþlarýndaki endiþe. Yorgun ve yaþlý ellerden ilmek ilmek döküldü pembeler, beyaz düþlere yatýrdýlar onca isimleri. O isimler…o isimler ben olmamalýydým !
Ýnce bir çýðlýktý geliþim ; kocaman gözlerde, saç diplerinde ter, yumruk içinde acýydým. Ýnce bir çýðlýktý geliþim ; soðuk koridorlarda ayak altý edilen heyecandým. O beklenen… o gelen; ben olmamalýydým !
-çocuk-
Saçlarý örülü, fýrfýrlý eteklerinde mevsimleri toplayan, bendim. Bir bez bebekte kocaman çocuklar yaþattým salýncaðýmda Öðretmen oldum, doktor oldum, körebeydim oyun bahçemde Yorgunluðum uykuya dalardý babamýn omuzunda.
Gün; annem yüzüydü, soluðu bendim…B a h a r d ý m.
-kadýn-
Hikayesi çoktu ben gibilerin. Ne yazýsý deðiþti, ne varý. Oysa muhtaçtý insanlar iki bacaðýmda saklý yeni dünyaya. Kimi kýz dedi, kimi kadýn, kimi ana dedi, kimi yar ama hepsi bendim… Yarýnýn anahtarý “b e n” d-i-m
…. evet; hikayesi çoktu ben gibilerin !
Kaçýnýn yüzü güldü bilinmez. Deðiþkendi öyküleri, gözyaþlarý , topraðý, yasasý, dili baþkaydý ama en aðýr iþçisiydi dünyanýn, bilinmeyene geçitti çýtalarý.
Pembelere doðar, beyazlara açardý. Kýrmýzýda boðulur, kýnaya sarardý. kadýndý ; adý alev, teni yangýn, yaþý ne olursa olsun cennet ardýnda kalýrdý.
- I -
daha küçükken dillendi acýya … bir utançtý … manþetler aðladý :
Bir emzik gülüþüne karýþtý çýðlýðým Koþmaya daha yeni baþlamýþtý adýmlarým Düþtüm; bebeðim bir yana…gülüþlerim bir yana Anneme baktým… Y o k t u !
Baþýmda yabancý bir adam Küçücük göðsümde kocaman elleri Sakallarý deldi geçti pespembe tenimi
Anne, anneeeeeeee…….
Bir oyun sandým
Elleri kara kara “öcü” amcalardý. Bir emzik düþümünde yarýldý bedenim Altýmý ýslattým sandým… Kan kaybýnda insanlýk
B e b e k t i m Çocuk olacaktým, abla olacaktým ….altýmdaki bez çýkmadan. Kadýn oldum bir buçuk yaþýnda
ADAM mý OLDU o AMCALaR bedenimde ?
Öðretin bana; kendi suyumu kendim alamazken Nasýl sulayacaðým bedenimde ölen çiçeði ? Kadýn olmak istemedim …. dünyaya da gelmek istememiþtim ki !
-anneeeee… babaaaaa. Iþýðý açýn ! Uzanamýyorum. Ayþegül bebek karanlýktan korkuyor Benim gibi öcü amcalar onu da kucaðýna almasýn Caný çok yanar sonra Benim hala acýyor ! Hala caným acýyor ! (Tecavüzdeyim yaþým birbuçuk -02.11.2006)
Caným hala acýyor ama ; içi acýyanlarýn sesi çýkmadý kararan dünyama. ahlar, vahlar ve yaþlarla bakýldý ve geçildi çoðu þey gibi. Çünkü kendi çocuðu deðildim ben. evet büyüdüm… alnýmdaki lekeyle (ki benim suçum deðildi) Sözle gemi yürüten, parmaðýyla tanklarý deviren, çiþiyle yangýný söndüren… çocuk oyunu deðildi bu ülkede yaþamak Cahili çoktu; bana dokunmayan yýlan yaþasýn nerde ve nasýl isterse kime neydi…
-II-
büyüdüm ! karanlýk dünyamda hiç açmadý çiçeklerim, yýldýzlar uzaktý þehrime, sokaklarým hep çýkmazaydý. düþtüm yollara, yeni bir hikaye, yine kahramaný ben Gözleriniz bana uzandý :
saklamýþ sevdayý parmak izlerinden yorulmuþ bedeninde Neonlarýn kýrmýzýsýný solumuþ gülüþünde hayallerinin kanamalý hali…
þehri izliyordum penceremden mini elbiseli kadýn arabadan inene kadar.
Hýzla uzaklaþtý parasýyla hükümdar adam Bir araba dolusu seviþ gitti Bir kadýn taþtý sokaða, Bin araba dolusu utanç.
Çaresiz kimliklerin tenini deliyor topuklarý Piþmanlýðýný yolarcasýna çekiþtiriyor eteðini Bacaklarýndaki mora karýþmýþ önce dudak sonra parmak izleri Kasýklarý aç sevicilerin daðýnýk yataðý
tebessümler intiharda gülümsemelerin gölgesinde Penceremden seni izliyorum. Sen benden habersiz.
Üstü açýk bir utanç yanaþýyor yanýna Belli ki havasý kadar yok parasý Gidiyor… dalýyorsun. Köþe baþýnda esrar kokulu adam Ütüsü tek çizgi, yüzü dikiþ içinde Mavi bir ýþýk yok ediyor erkek duruþu
Sen ordasýn – kýpkýrmýzý -
orospuya bak diyordu – þiþeyi fýrlatýrken Fren sesine karýþan gölge Gülüyorsun, mecburdun.
vesikalý bir hayat yazýyordun.
Lacivert bir kapýya uzanýrken Karanlýk geceye uzanýrsýn Bir araba dolusu adamlýk alýr seni
Bir araba dolusu utanç.
Bilmediðin kaçýncý yatakta devrildi ay Kirpiklerinde çapak kadýnlýðýna dolan döl Neonlar söner, Ayaz tutmuþ güneþ sýyýrýr çarþafý Adamlar gider, kokular iz üzerinde
Duvardan düþer zaman Düne ölen güne gülen Maske masken üstüne
Hayata meydan okuyuþun bu seviþmeler Hayata meydan okursun aslýnda seviþmeden (Fahiþe I - Temmuz 2007)
-III-
Ayýplanan yine bendim biliyor musunuz ! Hangi þehirde sahip çýkýlmýþ tecavüze uðrayana ? Düþene tekme vurmak adettendir bu topraklarda. Býrakýn caným merhametmiþ, duyarlýlýkmýþ, hep “en …þuyuz, en …buyuz”dur ama bir halt olamayýz her þey lafta. Hep suç baþkalarýnýndýr, hep yanlýþ karþýndakindendir. Hep el uzatan olmuþsunuzdur; oysa o ellerinizdir iteleyen dikenli tellere. Yaralarý sarmaktan öte karalar baðlarsýnýz sürmeli gözlere. Berdelle yakarsýnýz ellere kýnayý, kuma üstüne kuma verirsiniz baþlýk parasýna. Lekeliyse temizlemezsiniz geçmiþini. Ölümüne dýþlarsýnýz.
Ben olmamalýydým ince bir zarda yük üstüne yük alan. Kýzdý, kadýndý diye yýrtýlmamalýydý hayat önümde Þehir geçmemeliydi üzerimden ;
-Yol kenarýnda boylu boyunca yatýyor…
beyaz bluzunda hüzün ilikli dudaklarýnda kýzýl bir aðustos
sabah çoktan vurmuþ saçlarýna oysa gözleri aya takýlmýþ soluðu hangi yýldýz peþindedir þimdi
yanýndan výzýr výzýr geçiyor kent bulut bulut geçiyor mevsim
yol kenarýnda zifte karýþýyor insanlýk utanç sýzýyor insanlýk kanýyor
döpiyesinin içinde sesinde üstünlük -belasýný bulmuþ, diyor bir haným alaylý gülüþte
vicdan; asfalt üstü þerit toz toprak medeniyet
Yol kenarýnda boylu boyunca yatýyor
Avucunda bir tutam saç Bacaklarýnda yapýþ yapýþ adamlýk
Sapý kopmuþ çantasýnda Bir resme dönük yüzü
Gözleri açýk…
Bir jandarma erinin gölgesine çarpýyor Gazeteci çocuðun baðýrýþý
“yazýyor, yazýyor….
-Koltuk sevdasýna þehri satan baþkaný -Yurdundaki kýzlarý peþkeþ çeken müdürü -Müþteri paralarýný zimmetine alan memuru
yazýyorr yazýyorrr
Depremde yýkýlan okullarýn ihalesini alan firmayý Askýsý düþen mankeni, Öðretmeni býçaklayan tinerciyi … yazýyorrrr….”
-Bir gazete versene ufaklýk Bir ayýbý örtmem(iz) gerek !
Kendi sesinden utanýyor çocuk Susuyor.
Bin namuslunun hikayesinde Bir namussuzu örtüyor günün gazetesi (Fahiþe II- 2007)
-V-
Bir kýzdým þehrin ortasýnda; bir memleket öldü kadýnlýðýmda Onca ayýbý varken ülkemin ; açýktan saydýlar cehaleti Allah bile þart koþmamýþken Yasa diye soktular Karýþtýrýp türbanla kefeni; Kurtardýlar memleketi
ama bir ýrgat haykýrdý
kim duydu ?
Güneþin rengi düþer yazmama Tenim kara, yüzüm derin nicedir Ayaðýmda þalvar, bakmayýn elimde kazmama Toprak benim, ben topraðým nicedir
Akþam evde dokuz boðaz bekler de Adam kahveden eve yol bilmez Gücü aðýr, bilek kalýn derler de Eli kumardan, gözü oynaþtan iþ bilmez
Adým Anadolu kadýný aranýzda Neden yollar hep batýya düþer ? Neden kýsa etek peþinde adamlar deyiverin hele, kadýn ne yana düþer?
Yaþým yeni varmýþ otuza Görüntüm elli olsa nicedir Okuma yazma bilmem, adým sorma - lan bak hele, der erim nicedir.
Kadýnmýþým, de bakem kadýnlýk ne haldir Evlat, avrat, ana hep benimdir. Ben dakka bulmamýþam kendime Günü bana vermiþler ne haldir. (Madalyon-08.Mart.2007)
Arzu Altýnçiçek 16 Þubat 2008
www.radyomedcezir.com
( Atatürkçü “Laik” düþünceyle Kadýnlarýn yaþam hakký verilsin önce Kadýnlar beyinsiz mi ? O’nlar Allah için isterse zaten kapanýrlar. Hak yolu baþka, hukuk yolu baþkaysa ; Size mi kaldý boynumuza dolanmak… )
hala mý tecavüzdeyiz !
